چتر...
بکش
تا در خاکستری نفسهایت
بغض هایم را نقاشی کنم
اوقات تلخی پایه های تخت
طعم گلهای ملافه را
به باغچه همسایه می کشاند
وتو در انحنای سینه های باران
چترت را می بندی .
+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم دی 1386ساعت 12:11 توسط مرگلي (مریم نیک بخت)
|
